عالم خلق

عالم خلق. [ ل َ م ِ خ َ ] ( ترکیب اضافی، اِ مرکب ) کائنات و موجودات عالم جسمانی که در معرض کون و فساد و خلع و لبس اند و آن را عالم شهادت هم میگویند. ( تعریفات جرجانی ) ( از کشاف اصطلاحات الفنون ).

کائنات و موجودات عالم جسمانی که در معرض کون و فساد و خلع و لبس اند و آنرا عالم شهادت هم میگویند.

💡 بباغ امرخرام ازمضیق عالم خلق که هرچه آرزوی تست،ماحضر یابی

💡 پاک یزدان هر چه عالم خلق فرمود وکند روبه هر عالم که آری پادشا باشد علی

💡 همت ز عالم امرست جان بی‌ماده همت ز عالم خلق است جرم مقداری

💡 جلوه دوم: در توجه ذات مسعود از عالم امر و تجرید به عالم خلق و تقییذ.

💡 بود مردم خوار عالم خلق عالم را بخورد خالق آورده‌ست ما را تا که ما عالم خوریم