صبح محشر

صبح محشر. [ ص ُ ح ِ م َ ش َ ] ( ترکیب اضافی، اِ مرکب ) بامداد قیامت. روز رستاخیز:
صبح محشر دمید و ما در خواب
بانگ زن خفتگان عالم را.خاقانی.و رجوع به صبح قیامت و صبح حشر شود.

بامداد قیامت

💡 گرچنین سنگین شود خواب از گرانجانی مرا صبح محشر می شود صائب نقاب غفلتم

💡 آفتاب عارض آن مه که در یاد من است کافرم تا صبح محشر گر فراموشش کنم

💡 به بهترین خلف و اربعین صباح پدر به صبح محشر و خمسین الف روز حساب

💡 انتظار صبح محشر عالمی را خاک‌ کرد عمرها رفت‌و همین امروز و فردا می‌رود

💡 چون شیر و شهد و شکر بودیم هر دو آن شب اما شب طویلش چون صبح محشر آورد

💡 نامه اعمال گردد در بر نیکان قبا پرده پوش صبح محشر پاکدامانی بود