صبح رستخیز

صبح رستخیز. [ ص ُ ح ِ رَ ] ( ترکیب اضافی، اِ مرکب ) صبح محشر. صبح قیامت. رجوع به صبح رستاخیز شود.

💡 چه فارغبال صبح رستخیز ازخواب برخیزد می آشامی که باشد چون سبو از دست بالینش

💡 تا صبح رستخیز به دندان گزیدنی است دستی که ما ز دامن فرصت کشیده ایم

💡 ز آه من به جهان صبح رستخیز دمید بود که شام غمت را نهایتی برسد

💡 تا صبح رستخیز بماند در آن جهان هر مغز را که شربت کینت خراب کرد

💡 صد صبح رستخیز به یاد نگاه تو از باده شبانه ما جوش می زند

💡 پرده‌تان از چشم دل برداشت صبح رستخیز پنبه تان از گوش بیرون کرد گشت روزگار