سخن گزار
مترادفها
گوینده، سخنران، راوی
لغت نامه دهخدا
سخن گزار. [ س ُخ َ گ ُ ] ( نف مرکب ) سخنگو. ناطق. سخنور:
تا از برای گفت شنود است خلق را
گوش سخن نیوش و زبان سخن گزار.سوزنی.زرین سخن سوار صفت کرده عسجدی
کلک هنروری را چون شد سخن گزار.سوزنی.حافظ اگر چه در سخن خازن گنج حکمتست
از غم روزگار دون طبع سخن گزار کو.حافظ. || مترجم:
قیدافه خوانده ام که زنی بود پادشاه
اسکندر آمدش برسولی سخن گزار.خاقانی.
فرهنگ عمید
سخن گزارنده، سخن گو.
فرهنگ فارسی
سخنگو سخنور یا مترجم
( صفت ) ۱ - سخنگو. ۲ - ادیب سخن شناس. ۳ - حاضر جواب حاضر کلام.
جمله سازی با سخن گزار
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 دلاله اگر هزار باشد زینسان نه سخن گزار باشد
💡 ای ز تحریر ذکر تو گشته همچو طوطی سخن گزار اقلام
💡 با عیینه سخن گزار شدند قصه پرداز آن نگار شدند
💡 حزین اگر به درازی کشد سخن چه کنم؟ سیاه مستی کلک سخن گزار من است
💡 او به عنوان یک سخن گزار ماهر در مجلس، با استفاده از کلمات بسیار دقیق و شیوای خود توانست توجه تمامی حاضران را به روایتهای تاریخی جلب کند.
💡 در این کتاب قدیمی، سخن گزار با جزئیات بسیار زیاد به شرح وقایع جنگ پرداخته و احساسات شخصیتهای اصلی را به خوبی به خواننده منتقل کرده است.
💡 هر سخن گزار توانمند باید بداند که چگونه با مدیریت لحن و آهنگ صدا، مخاطبان خود را در طول یک سخنرانی طولانی و خستهکننده همراه نگه دارد.