سست رایی

سست رایی. [ س ُ ] ( حامص مرکب ) عمل سست رای. بی تدبیری:
که رای و بزرگان گوایی دهند
نه از بیم و از سست رایی دهند.فردوسی.کتاب از دست دادن سست رایی است
که اغلب خوی مردم بیوفایی است.سعدی.

سست رأیی
{electoral volatility} [علوم سیاسی و روابط بین الملل] حالتی در رأی دهندگان که باعث می شود گرایش خود را در انتخابات به احزاب مختلف مکرر تغییر دهند یا مشارکت و عدم مشارکتشان تا لحظۀ آخر مورد تردید باشد

💡 سپهر سخت روی از سست رایی واویلا

💡 چه سود ار در ببستم مهر کردم که چون تو سست رایی را سپردم

💡 نشد به بخت من، آموخت اخترم گویی ز سخت رویی او رسم سست رایی را

💡 وگر قول کردی و یابد قبول به تدبیر در سست رایی کند