سبک سیر

سبک سیر. [ س َ ب ُ س َ /س ِ ] ( ص مرکب ) مرادف سبک رکاب. ( آنندراج ). تندرو. تیزرو: ذروع؛ اسب و اشتر سبک سیر فراخ گام. ( منتهی الارب ). فرس ذریع؛ اسپی سبک سیر. ( منتهی الارب ):
کلک سبک سیراوست از پی اصلاح ملک
از حبشه سوی روم تیزرونده نوند.سوزنی ( دیوان، چ شاه حسینی ص 161 ).چو بر براق سبک سیر او بگاه نبرد
عنان سبک شود اندر تک و رکاب گران.سوزنی.دو سنگ است بالا و زیر آسیا را
گرانسیر زیر و سبک سیر بالا.خاقانی.چنین است گردیدن روزگار
سبک سیر و بدعهد و ناپایدار.سعدی ( گلستان ).فیض دم خط چون دم صبح است سبک سیر
از دست مده فصل بهاران لب جو را.صائب ( از آنندراج ).

تندرو، سبک رفتار، چابک، تیزرو، زودگذر.

مرادف سبک رکاب تند رو تیز رو

💡 کلک سبک سیر اوست از پی اصلاح ملک از حبشه سوی روم تیز رونده نوند

💡 مجردان سبک سیر از جهان رفتند گهر به قعریم و خس به ساحل افتادست

💡 چو بر براق سبک سیر او بگاه بزد عنان سبک شود اندر تک و رکاب گران

💡 آن سبک سیر که چون گرم عنانش سازی از ازل سوی ابد وز ابد آید بازل

💡 در نعل سبک سیر وی آن آب نهفتست کش پیکر دشمن نکشد جز به جگر بر

💡 زهی نگاه سبک سیر و شرم دوراندیش یکی به دزدی دل رفت و پرده دار یکی