سماوات
سماوات به معنای آسمانها یا آسمانهای بالا است. این واژه در زبان عربی و فارسی به کار میرود و به طور کلی به فضای فوقانی و بالا از زمین اشاره دارد.
ویژگیها و معانی
آسمانها: در مفهوم عمومی، سماوات به مجموعه آسمانها اشاره دارد که شامل آسمانهای مختلف و لایههای جوی میشود. این واژه در متون دینی و فلسفی برای توصیف آسمانهای مختلف به کار میرود.
مفاهیم دینی: در متون دینی، به ویژه در قرآن کریم، این واژه به عنوان اشارهای به آفرینش خداوند و عظمت آسمانها و کهکشانها به کار میرود. در این زمینه، سماوات به معانی مختلفی از جمله آسمانهای مادی و معنوی اشاره دارد.
جهانهای دیگر: در برخی از متون فلسفی و عرفانی، سماوات به معنای جهانهای دیگر یا مرتبههای بالای وجود نیز به کار میرود و به جنبههای غیر مادی و معنوی اشاره دارد.
مترادفها
آسمانها
متضادها
زمین
لغت نامه دهخدا
سماوات. [ س َ ] ( ع اِ ) ج ِ سماء،آسمان. ( آنندراج ) ( منتهی الارب ) ( از ناظم الاطباء ).
فرهنگ فارسی
آسمانها، جمع سمائ، سموات جمع گویند
( اسم ) جمع سمائ آسمانها.
دانشنامه اسلامی
[ویکی الکتاب] معنی سَمَاوَاتٍ: آسمانها
ریشه کلمه:
سمو (۴۹۳ بار)
جمله سازی با سماوات
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 کوس ناموس تو از کنگره عرش زنیم عَلَم مهر تو بر بام سماوات بریم
💡 کرده طلوع از ورای سبع سماوات اختر مسعود بی وبال حقیقت
💡 پیکان آسمان که به اسرار ما درند ما را کشان کشان به سماوات میبرند