فرامش کردن
مترادفها
فراموش کردن، از یاد بردن
متضادها
به یاد آوردن، یادآوری کردن
لغت نامه دهخدا
فرامش کردن. [ ف َ م ُ ک َ دَ ] ( مص مرکب ) از یاد بردن. فراموش کردن. نسیان:
فرامش تو را مهتران چون کنند؟
مگر مغز دل پاک بیرون کنند.فردوسی.همه جان فدای سیاوش کنیم
نباید که این بد فرامش کنیم.فردوسی.که هر کس که این بدفرامش کند
همی جان بیدار بیهش کند.فردوسی.بدان داروی تلخ بیهش کنم
مگر خویشتن را فرامش کنم.نظامی.دل که ندارد سر بیدادشان
باد فرامش کند از یادشان.نظامی.چو خدمتگزاریت گردد کهن
حق سالیانش فرامش مکن.سعدی.ای که هرگز فرامشت نکنم
هیچت از بنده یاد می آید؟سعدی.مرغ پرنده اگر در قفسی پیر شود
همچنان طبع فرامش نکند پروازش.سعدی.و رجوع به فرامش شود.
فرهنگ فارسی
( مصدر ) از یاد بردن از یاد دادن مقابل بیاد آوردن ٠
جمله سازی با فرامش کردن
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 ایصبا گر پیش مولانا رسی گو فرامش کردن از ما شرط نیست
💡 با گذشت زمان و تجربههای تلخ زندگی، انسان تلاش میکند تا تمام خاطرات دردناک گذشته را در اعماق ذهن خود فرامش کند.
💡 فرامش کردن اشتباهات گذشته برای پیشرفت در مسیر آینده بسیار حیاتی است، زیرا گرفتاری در حسرتهای بیهوده باعث توقف رشد میشود.
💡 شاعر در این اثر سعی دارد تا از طریق واژههای عمیق، مفهوم فرامش کردن رنجهای انسانی را در قالب زیباییهای ادبی بیان کند.