بیهش کردن
لغت نامه دهخدا
بیهش کردن. [ هَُ ک َ دَ ] ( مص مرکب ) بیهوش کردن. ناتوان کردن. از هوش انداختن. از خود بیخود ساختن:
هر آنکس که نیکی فرامش کند
خرد را بکوشد که بیهش کند.فردوسی.مبادا که این بد فرامش کنم
خرد را بگفت تو بیهش کنم.فردوسی.بدان داروی تلخ بیهش کنم
مگر خویشتن را فرامش کنم.نظامی.رجوع به بیهوش کردن شود.
فرهنگ فارسی
بیهوش کردن. ناتوان کردن. از هوش انداختن. از خود بیخود ساختن.
جمله سازی با بیهش کردن
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 ببد کردن بنده خامش بود برمن چنان دان که بیهش بود
💡 هدف اصلی از استفاده از این نوع داروی جدید، بیهش کردن بیمار در کمترین زمان ممکن و بدون ایجاد عوارض جانبی برای سیستم عصبی او است.
💡 تلاش مداوم تیم پزشکی برای بیهش کردن فرد آسیبدیده، با موفقیت همراه بود و او پس از مدتی توانست به هوش بیاید.
💡 فرآیند بیهش کردن در محیطهای جراحی حساس باید با دقت بسیار بالا و تحت نظارت متخصصان مجرب انجام شود تا خطری بیمار را تهدید نکند.