فراش خانه

فراشخانه. [ ف َرْ را ن َ / ن ِ ] ( اِ مرکب ) سرایی یا اطاقی که فراشان دربار در آن گرد آیند و منتظر اوامر مانند: بیست رطل خوردنی و شراب خاصه ندیمان را و بیست رطل از بهر بیت الشراب و فراشخانه و شستن اوانی را. ( مجمل التواریخ و القصص ). رجوع به فراش شود.

جای فرّاشان، اتاق فرّاشان.

( اسم ) سرا یا اطاقی که فراشان دربار در آن گرد آیند.

💡 از فراش خانه هیچم کم نبود (گر بمن خرم نکاری آمدی)

💡 گه فروش کاسه کردی گه فراش خانه گاهی رهن کردی گه خماش

💡 مرا به گر زنم نقب خزاین که باشم در فراش خانه خاین