لغت نامه دهخدا
فال زن. [ زَ ] ( نف مرکب ) فالگیر. فالکباز. فالبین. طالعبین:
به پیش زن فال زن برگذشت
به مهتر نگه کرد و اندرگذشت.فردوسی.رجوع به فال شود.
فال زن. [ زَ ] ( نف مرکب ) فالگیر. فالکباز. فالبین. طالعبین:
به پیش زن فال زن برگذشت
به مهتر نگه کرد و اندرگذشت.فردوسی.رجوع به فال شود.
( صفت ) فالگیر فال بین طالع بین.
💡 به فرخندگی فال زن ماه و سال که فرخ بود فال فرخ به فال
💡 لب گل فال زن بر بوسۀ خویش ولیک از شرم بلبل سر فرا پیش