صلحا

( صلحاً ) صلحاً. [ ص ُ حَن ْ ] ( ع ق ) اشغال مکانی را از روی سازش مقابل عنوة. گرفتن چیزی را از کسی به رضامندی بدون جنگ و ستیز. انجام کاری با رضایت خاطر.

صالحان.

( صفت اسم ) جمع صلیح صالحان نیکوکاران.

[ویکی الکتاب] معنی یُصْلِحَا: که آن دو اصلاح کنند (منظور از عبارت "وَإِنِ ﭐمْرَأَةٌ خَافَتْ مِن بَعْلِهَا نُشُوزاً أَوْ إِعْرَاضاً فَلَا جُنَاْحَ عَلَیْهِمَا أَن یُصْلِحَا بَیْنَهُمَا صُلْحاً ":زنی از ناسازگاری شوهرش، یا رویگردانیاش [از حقوق همسرداری] بیمناک است، بر آن دو [از نظ...
ریشه کلمه:
صلح (۱۸۰ بار)

💡 با وجود صلحا هشت خیابان بهشت به مویزی نخرم یک قلم ار تاک آید

💡 به مذهبِ صلحا شربِ آبِ رزنهی است بده، بیار، ستیزِ صلاح جویان را

💡 زهد صلحا که رزق و شید است همه اسباب فریب عمر و زید است همه

💡 ۲۰. عزت و اوقات نماز را نگاه دارد و به هیچ از ملاهی و مناهی در آن وقت مشغول نشود، و در نظر علما و صلحا مناسب حال ایشان سخن گوید و حرکت کند.

💡 و اینها سه طایفه‌‌اند هر طایفه را آداب و شرایط است که چون بدان قیام نمایند بدرجه صدیقان و شهدا و صلحا برسند.