شیرین کاری

شیرین کاری. ( حامص مرکب ) عمل و صفت و حالت شیرین کار. ( یادداشت مؤلف ). شعبده بازی. ( ناظم الاطباء ) ( فرهنگ فارسی معین ). || سخنان لطیف و طرفه گفتن. ( فرهنگ فارسی معین ). || چاپلوسی. || مسخرگی. || سرانجام کاری بخوبی. ( ناظم الاطباء ).کار را به وجه احسن انجام دادن. ( غیاث ). هنرنمایی. کار جالب توجه کردن. ( فرهنگ فارسی معین )

کار جالب توجه کردن، هنرنمایی.

۱ - هنر نمایی کاری جالب توجه کردن. ۲ - سخنان لطیف و طرفه گفتن. ۳ - شعبده بازی حقه بازی.

اصطلاحی در ورزش باستانی. تناسب حرکات در چرخ زدن، میل بازی و عملیاتی که جنبۀ آکروباتیک دارد و مخصوص جوانان است؛ مانند: پشتک و واروزدن در کف گود یا از لب گود به عمق گود؛ بلند شدن روی دست و راه رفتن با دست؛ درو کردن روی تختۀ شنا. بین شیرین کار و پهلوان فرق بسیار است، زیرا به ندرت افرادی یافت می شدند که هم شیرین کار و هم پهلوان بوده باشند.

💡 کیمیایی است قناعت که به شیرین کاری خاک را در دهن مور شکر ساخته است

💡 حیف فرهاد که با آنهمه شیرین کاری شد به خواب عدم از تلخی افسانه عشق

💡 دگر عاشق به شیرین کاری صنعت چه دل بندد؟ که شیرین دهان تیشه فرهاد ازخونش