شهرا
دانشنامه اسلامی
[ویکی الکتاب] ریشه کلمه:
شهر (۲۱ بار)
ماه. و آن با رؤیت هلال شروع شده و با رؤیت مجدّد منقضی میشود و اصل آن چنانکه در مجمع فرموده به معنی ظهور است علت این تسمیه آن است که با رؤیت هلال داخل شدن ماه آشکار میشود.. یعنی حمل و شیر باز شدن انسان سی ماه است. جمع قلّه اشهر و جمع کثرت آن شهور است مثل. مراد از اشهر چنانکه روایات بیان میکند شوال، ذوالقعده،ذوالحجه است. و مثل. این آیه روشن میکند که خداوند خود چنین اراده فرموده که از روز خلقت آسمانها و زمین ماههای تمام کننده سال دوازده باشد. مراد از کتاب شاید کتاب تکوین و دنیا و شاید لوح محفوظ باشد. راجع به ماههای حرام و احکام آنها، همچنین آیه،،. به «حرام» رجوع شود. و آیه. در «ریح» گذشت.
جمله سازی با شهرا
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 ز گرد لشکر ایام و بانگ کوس اجل بسا ولایت و شهرا که شد رسوم و دمن
💡 روّیانی اذ حلّ شعبان شهرا من سلاف الرّحیق و السّلسبیل
💡 بزرگوارا شهرا که شهر غزنین است چه شهر عالم کبری به عالم صغری
💡 ای بسا شهرا که بگشادند شاهان پیش ازین بخت تو بگشاد و شمشیر تو بود آن را کلید