للجبین

[ویکی الکتاب] ریشه کلمه:
جبن (۱ بار)ل (۳۸۴۲ بار)
«جَبِین» از مادّه «جُبْن» به معنای طرف صورت است، و دو طرف را «جَبِینان» می گویند.
جبین طرف پیشانی است. وسط پیشانی را جبهه و دو طرف آن را جبینان گویند چون هر دو تسلیم شدند و او را به طرف پیشانی به زمین خوابانید. آیه در خصوص حضرت ابراهیم و اسمعیل علیه السلام است.

💡 آن گه ابتدا کرد، گفت: و اوحینا الیه. و مثله قوله فلما اسلما و تلّه للجبین و نادیناه، ای نادیناه، و الواو زائدة. و قیل الوحی ها هنا وحی الهام.