لعنهم

[ویکی الکتاب] معنی لَعَنَهُمُ: آنان را لعنت کرد (کلمه لعن به معنای دور کردن ملعون از رحمت است )
ریشه کلمه:
لعن (۴۱ بار)هم (۳۸۹۶ بار)
راندن و دور کردن. «لَعَنَهُ لَعْناً: طَرَدَهُ وَ اَبْعَدَهُ عَنِ الْخَیْرِ» در مفردات گفته: لعن به معنی طرد و دور کردن از روی غضب است. آن از خدا در آخرت عذاب و در دنیا انقطاع از قبول رحمت و توفیق خداست و از انسان نفرین است نسبت به غیر.. بلکه خدا آنها را در اثر کفرشان از رحمت خویش دور کرده است.. یعنی لاعنون از خدا خواهند که کتمان کنندگان آیات را از رحمت خویش دور کند.. لعنت در اینجا به معنی عذاب است. اصناف زیر در قرآن کریم مورد لعنت اند: 1- کفار به طور مطلق.. 2- منافقان.. ایضاً. 3- ابلیس... 4- آنانکه خدا و رسول را اذیت می‏کنند:. 5- اهل فساد و قاطعان رحم:. با ملاحظه آیه ماقبل روشن می‏شود که مراد از «تَوَلَّیْتُمْ» اعراض از حق و جهاد است نه به معنی حکومت. 6- آنانکه آیات خدا و راههای هدایت را کتمان کرده و مخفی می‏دارند..اینان در کتمان حق هم به خدا خیانت کرده‏اند و همه به مردم. لذا خدا به آنها لعنت کرده و مردم از خدا به آنها لعنت می‏خواهند. 7- ستمکاران:.. ظاهراً منظور ستمکاران کفار است رجوع شود به صدر هر دو آیه ایضاً آیه. 8- شجره ملعنونه.. مراد از شجره ملعونه بنابر تحقیقی که در «رأی» گذشت بنی امیه است. 9- آنانکه به زنان پاکدامن نسبت زنا بدهند.. لعان لعان و ملاعنه آن است که مردی به زنش نسبت زنا بدهد و شاهد نداشته باشد باید چهار دفعه بگوید: خدا را شاهد می‏گیرم که در این نسبت راستگو هستم، در دفعه پنجم می‏گوید: اگر دروغگو باشد لعنت خدا بر اوست. پس از آن زن چهار مرتبه می‏گوید: خدا را شاهد می‏گیرم که او دروغ می‏گوید، مرتبه پنجم می‏گوید: غضب خدا بر او اگر مرد راست می‏گوید. در اینصورت به یکدیگر حرام ابدی می‏شوند، این مطلب در آیات 6 تا 9 سوره نور ذکر شده است، لعان میان عویمر بن ساعده و زنش که به وی نسبت زنا داده بود به وسیله رسول خدا «صلی اللَّه علیه و آله» برای اولین بار واقع گردید بنابر آنچه از تفسیر قمی نقل شده است. به نقل مجمع: آن میان هلال بن امیه و زنش واقع شد. ایضاً در نفی ولد لعان جاری است و آن این است که کسی بگوید: این بچه از من نیست و زن آن را از زنا زائیده است.

💡 و قیل: لانّهم علی وجل من ان ینزّل اللَّه فیهم امرا یهتک استارهم و یبیح دماءهم و اموالهم. و قیل: لا ثقة لهم باللّه و لا قوّة لهم فی دین اللَّه. و لیس کذلک المؤمن لانّه قویّ القلب باللّه، شجاع السرّ ثمّ قال: هُمُ الْعَدُوُّ فَاحْذَرْهُمْ ای توقّ کیدهم و لا تأمن معرّتهم و لا تثق بهم فانّهم اعداؤک فی السّر. قاتَلَهُمُ اللَّهُ ای لعنهم اللَّه.