لاله برگ

لاله برگ. [ ل َ / ل ِ ب َ ] ( اِ مرکب ) برگ لاله:
رویش میان حله سبز اندرون پدید
چون لاله برگ تازه شکفته میان خوید.عماره.زلف تو از مشک ناب چنبر چنبر
روی تو از لاله برگ خرمن خرمن.فرخی. || مجازاً روی:
چنان ننگش آمد ز کار هجیر
که شد لاله برگش بکردار خیر.فردوسی.

( اسم ) ۱- برگ لاله: رویش میان حل. سبزاندرون پدید چون لاله برگ تازه شکفته میان خوید. ( عماره لغ. ) ۲- چهره روی: چنان ننگش آمد ز کار هجیر که شد لاله برگش بکردار خیر. ( شا.لغ. )

💡 رهی به گونه چون لاله برگ غره مباش که روزگارش چون شنبلید گرداند

💡 من برنگ زعفران و او برنگ لاله برگ من بنرخ لاله برگ و او بنرخ زعفران

💡 می‌ نخورد لاله برگ و ابر نخندد تا ندهی هر دو را تو زین پس فرمان‌

💡 ناصحش را رخ چو پیش مهر لاله برگ باد حاسدش را تن چو پیش باد برگ بید باد

💡 مرا چو یاد خراسان گذر کند بضمیر ز خون دیده کنم همچو لاله برگ زریر

💡 ترک من چون لاله برگ عیش در صحرا کشید سایبان زد بر کنار سبزه و صهبا کشید