لاشار

لاشار. ( اِخ ) طایفه ای از طوایف ناحیه مکران، مرکب از سه هزار خانوار. ( جغرافیای سیاسی کیهان ص 100 ).
لاشار. ( اِخ ) موضعی در حدود مکران. صاحب مرآت البلدان گوید: گرمسیراست و لیکن هوای آن نسبت به مکران بهتر است. پیپ، ضابطنشین آنجا است و قلعه مخروبه ای از قدیم دارد. ازآب قنات زراعت کنند. چهار رشته قنات آباد و سه رشته خراب دارد و مشتمل است بر مزارع مفصله ( کویج یکرشته قنات دارد ) ( کردهان قلعه مخروبه و دو رشته قنات دارد ) ( قلعه آب کاه مخروبه و آبش رودخانه است ). محصولات شتوی، غله. صیفی، ذرّت. و باقلا. اشجار: نخل؛ هلوی سیاه. رز، انجیر و سیب. شکار: در جلگه آهو و در کوهستان شکار کوهی: کبک و تیهو. ملبوس: کرباس و شال پشم است. جمعیت آنها هزار و چهل خانه وار: ( پیپ صد خانوار )( کویج هفتاد خانوار ) ( کردهان سی خانوار ) ( قلعه آب کاه دویست خانوار ) ( ایلات که در صحرای لاشارک سکنی دارند پانصد و پنجاه خانوار ). ( مرآت البلدان ج 1 ص 280 ).

یکی از دهستانهای بخش بمپور شهرستان ایرانشهر واقع در جنوب بمپور. جلگه و گرمسیر دارای ۳۳ آبادی و ۱۳/٠٠٠ تن سکنه محصول غله خرما و لبنیات.
موضعی در حدود مکران

لاشار روستایی کوچک واقع در جنوب شرقی استان سیستان و بلوچستان، ایران است.
بیشتر جمعیت این روستا را ایرانیان آفریقایی تبار تشکیل می دهند که بسیاری از آنها توسط پرتغالی ها و تاجران برده عرب به جنوب ایران آورده شده اند.

از بخش های پنج گانۀ استان سیستان و بلوچستان، شهرستان نیکشهر، با مرکزیت اداری اِسپَکِه. راه ایرانشهر به نیکشهر از نواحی غربی آن می گذرد. مهم ترین آبادی های آن عبارت اند از اسپکه، پیپ، تنگ سرحه، و چانف. این بخش مسکن قوم لاشار است.