لغت نامه دهخدا
قلندرانه. [ ق َ ل َ دَ ن َ / ن ِ ] ( ص نسبی، ق مرکب ) باحال، باسمت، با چگونگی قلندری.
قلندرانه. [ ق َ ل َ دَ ن َ / ن ِ ] ( ص نسبی، ق مرکب ) باحال، باسمت، با چگونگی قلندری.
به روش قلندران، مانند قلندران.
💡 بر خیز تا کیشم بر سم قلندری جام قلندرانه ز صهبای حیدری
💡 دو گام باشد اگر ره قلندرانه روی باین دو گام برون از وجوب و امکان باش
💡 برآن سرم که چو گُل برکشد زچهره نقاب قلندرانه کنم خرقه رهن بادۀ ناب
💡 من نیز قلندرانه در دادم تن هر دو به خرابات گرفتیم وطن
💡 ز برون در گذشتم ز درون خانه گفتم سخنی نگفته ئی را چه قلندرانه گفتم
💡 تو را که پینه پا کفش بوده مجنونوار قلندرانه هم از گیسوان کلاهت بس