قرینه لفظی

[ویکی فقه] لفظ دلالت کننده بر مراد جدّی متکلّم را قرینه لفظی گویند.
قرینه لفظی، قرینه ای است از جنس لفظ که بیانگر مراد جدی متکلم می باشد،
← مثال
۱. ↑ لغت نامه دهخدا، دهخدا، علی اکبر، ج۱۰، ص۱۵۴۷۶. ۲. ↑ فرهنگ تشریحی اصطلاحات اصول، ولایی، عیسی، ص ۲۷۳.
فرهنگ نامه اصول فقه، تدوین توسط مرکز اطلاعات و مدارک اسلامی، ص۶۳۳، برگرفته از مقاله «قرینه لفظی».
...

💡 در ایجاز حذف بعضی از ارکان جمله مانند نهاد، مسند، فعل، مفعول، متمم و غیره به قرینه لفظی و یا معنوی برای اختصار حذف می‌شود. به عنوان مثال در جمله «تو نیز اگر توانی سر خویش گیر و راه مجانبت پیش [گیر]»، سعدی فعل «گیر» را به قرینه لفظی حذف کرده است.