فهمیدگی

فهمیدگی. [ف َ دَ ] ( حامص ) فهمیده بودن. ( فرهنگ فارسی معین ).

فهمیده بودن.

فهمیده بودن.

💡 نکته‌سنجی چیست؟ عیب کس نفهمیدن بوَد می‌کند فهمیدگی تعلیم نادانی مرا

💡 خجلت از حرف مکرر لازم فهمیدگی است منفعل کی طوطی از حرف مکرر می‌شود؟

💡 می کنم شکر گل بی خار از فهمیدگی گر به روی خار چشم پاک بین وامی کنم

💡 نسبت من با خطا دورست از فهمیدگی صائبم صائب به جز فکر صوابم کار نیست

💡 حسن بی اندازه را حیرت سزاوارست و بس بس بود فهمیدگی از مستمع، تحسین مرا

💡 دعوی فهمیدگی را حاجت اثبات نیست معنی پیچیده را لطف بیان ناگفتن است؟