فراسیاب

فراسیاب. [ ف َ ] ( اِ مرکب ) افراس ِ آب. حباب. شیشه مانندی که به سبب باریدن باران بر روی آب به هم میرسد. ( برهان ).
فراسیاب. [ ف َ ] ( اِخ ) افراسیاب که پادشاه ترکستان بوده. ( برهان ). افراسیاب پور پشنگ شاه ترکستان. ( آنندراج ) ( انجمن آرا ):
غوغا کنیم یک تنه چون رستم و دریم
درع فراسیاب به پیکان صبحگاه.خاقانی.گو دشمن اگر فراسیاب است
تنها زندش چو آفتاب است.نظامی.رجوع به افراسیاب شود.

💡 شرف به قدرش جوید فراسیاب حشر هنر ز صدرش گیرد پشنگ و پوری هم

💡 نبیره جهاندار فراسیاب که از پشت شیران ربودی کباب

💡 همچون فراسیاب کهن بود جان بداد بر شهریار پور سیاوش بنار تو

💡 صبح چون رخش رستم اندر تاخت می چو تیغ فراسیاب دهید

💡 به روز رزمی همچون فراسیاب پشنگ به وقت بزم فریدون آبتین بلقا

💡 ای چاکری ز فوج نظامت فراسیاب وی ‌کهتری ز خیل سپاهت سبکتکین