غم دار

💡 مترس از کار نابوده مخور اندوه بیهوده دل از غم دار آسوده به کام خود بزن گامی

💡 آن مرد غم‌دار که سال‌ها پس از فقدان عزیزش زندگی می‌کرد، همیشه در گوشه‌ای دنج از کتابخانه قدیمی نشسته و به خاطرات گذشته خویش می‌اندیشید.

💡 در میان آن جمعیت غم‌دار که برای وداع با قهرمان ملی جمع شده بودند، صدای گریه و زاری شنیده می‌شد که فضای شهر را تاریک کرده بود.

💡 هر کس که آن داستان غم‌دار را خوانده بود، متوجه شد که نویسنده با مهارت تمام توانسته است عمق رنج و تنهایی شخصیت اصلی را بیان کند.