غریب پرور

غریب پرور. [ غ َ پ َرْ وَ ] ( نف مرکب ) کسی که مردم درویش و غریب و بینوا را بنوازد وپذیرائی کند. ( ناظم الاطباء ). غریب پرست. غریب نواز.

کسی که مردم غریب و بینوا را بنوازد و پذیرایی کند.

( صفت ) غریب نواز.

💡 رفت الفت وطن به خرابات از دلم ساقی غریب پرور و می در ایاغ بود