غریب وار

غریب وار. [ غ َ ] ( ص مرکب، ق مرکب ) مانند شخص غریب. ترکیبی است از غریب + وار ( مزید مؤخر شباهت ).

غریب مانند، مانند غریبان.

( صفت ) مانند غریبان بطرز غریبان

💡 ای غریبی کجا مصیبت تو هیچ دانا غریب وار نداشت

💡 شهیدوار بخون اندرون گرفته مقام غریب وار بخاک اندرون گرفته وطن

💡 بیخانمان بکوفه فتادی غریب وار ای منزل رفیع تو مأوای هر نزیل

💡 بدان امید که نانی به ایمنی بخورند غریب وار بپوشند جامه خلقان