غرقه گشته

غرقه گشته. [ غ َ ق َ / ق ِ گ َ ت َ / ت ِ ] ( ن مف مرکب ) آنکه غرق شود. غرق شده. غرق گشته. رجوع به غرق شود:
مرد غرقه گشته جانی می کند
دست را در هر گیاهی میزند.مولوی.

آنکه غرق شود غرق شده غرق گشته

💡 در آشنائی این چرخ موج زن کم کوش که غرقه گشته نمیرد در آشنای جهان

💡 درین دریای خون غرقه گشته جهان بی دوست بر وی حلقه گشته

💡 به بالا برآمد به سان پلنگ به خون غرقه گشته بر و تیغ و چنگ

💡 در موج خیز لجهٔ غم غرقه گشته بود لطف تواش به ساحل امن و امان فکند

💡 موسی عمران ز شوق استاده بود غرقه گشته در تجلّی مینمود

💡 حال وقالی از ورای حال و قال غرقه گشته در جمال ذوالجلال