عالی بخت

عالی بخت. [ ب َ ] ( ص مرکب ) بلندبخت. کسی که بخت با وی باشد و در کارها موفق گردد.

( صفت ) کسی که بخت با وی باشد و در کارها موفق گردد.

💡 هست میمون طالع تو هست عالی بخت تو بخت عالی پایدار از طالع میمون شود

💡 هدهد با تاج چون بر تخت شد هرک رویش دید عالی بخت شد

💡 پس بفرمودش بفوق تخت باش سر وحدت یاب عالی بخت باش

💡 حال نیکو مال افزون سال فرخ فال سعد اصل قایم نسل باقی تخت عالی بخت یار

💡 ایا مظفر پیروز روز عالی بخت بروز جنگ مکان سعادت و ظفری