عالم دگر

عالم دگر. [ ل َ م ِ دِ گ َ ] ( ترکیب وصفی، اِ مرکب ) عالم دیگر. عالم آخرت. مقابل دنیا.

عالم دیگر عالم آخرت مقابل دنیا

💡 چشمت به عالم دگر افکند طرح ناز از ساغری‌ که می‌کشد آخر جنون ‌کشید

💡 به قبض وبسط مرا صائب اختیاری نیست گشاد و بست من از عالم دگر باشد

💡 کند جمال رخش جلوه ای ز عالم صورت که از مشاهده آن به عالم دگر افتم

💡 دلی که بال و پر از عشق آن پسر یابد چو جان نشیمن خود عالم دگر یابد

💡 ملک خدای ثابت و باقی است بعد ازین آثار خیر صفدر عالم دگر هباست

💡 هر پاره داشت از دلِ من عالم دگر شیرازه کرد زلفِ دلارای او مرا