لغت نامه دهخدا
طرایف گر. [ طَ ی ِ گ َ] ( ص مرکب ) ترتیب دهنده طرایف. طرایفی:
گه معصفرپوش گردد گه طبرخون تن شود
گاه دیباباف گردد گه طرایف گر شود.قطران ( در وصف ِ آتش سده ).
طرایف گر
فرهنگ فارسی
( صفت ) آن که طرایف سازد.
گه معصفر پوش گردد که طبر خون تن شود
جمله سازی با طرایف گر
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 گه معصفر پوش گردد گه طبر خون تن شود گاه دیبا باف گردد گه طرایف گر شود
