لغت نامه دهخدا
طبیده. [ طَ دَ / دِ ] ( ن مف / نف ) گرم شده. تبیده. || مجازاً تبدار. باتب:
بطبع چون جگر عاشقان طبیده و گرم
برنگ چون علم کاویان خجسته بفال.منجیک.
طبیده. [ طَ دَ / دِ ] ( ن مف / نف ) گرم شده. تبیده. || مجازاً تبدار. باتب:
بطبع چون جگر عاشقان طبیده و گرم
برنگ چون علم کاویان خجسته بفال.منجیک.