لغت نامه دهخدا
طالع نگون. [ ل ِ ع ِ ن ِ ] ( ترکیب وصفی ) نگون طالع. بخت بد.ستاره نحس. اقبال ناسازگار. طالع نحس:
ای طالع نگون من ای کجرو حرون
ای نحس بی سعادت وی خوف بی رجا.مسعودسعد.گل آلوده ای راه مسجدگرفت
ز بخت نگون طالع اندرشگفت.سعدی.
طالع نگون. [ ل ِ ع ِ ن ِ ] ( ترکیب وصفی ) نگون طالع. بخت بد.ستاره نحس. اقبال ناسازگار. طالع نحس:
ای طالع نگون من ای کجرو حرون
ای نحس بی سعادت وی خوف بی رجا.مسعودسعد.گل آلوده ای راه مسجدگرفت
ز بخت نگون طالع اندرشگفت.سعدی.
نگون طالع بخت بد ستاره نحس
💡 ای طالع نگون من ای کژ رو حرون ای نحس بی سعادت و ای خوف بی رجا
💡 آه! ازین بخت واژگون که مراست وای از این طالع نگون که مراست
💡 ای طالع نگون ز تو تا کی قفا خورم وی چرخ واژگون ز تو تا کی جفا برم