لغت نامه دهخدا
صدر صدور. [ ص َ رِ ص ُ ] ( ترکیب اضافی، اِ مرکب ) رئیس رؤساء. بزرگ بزرگان:
بشنو از اخبار آن صدر صدور
لاصلوة تم الا بالحضور.مولوی.رجوع به صدر شود.
صدر صدور
فرهنگ فارسی
رئیس روسا
جمله سازی با صدر صدور
💡 ماه فروغی نشدی تا نکرد بندگی صدر صدور ای صنم
