شکرخیز

شکرخیز. [ ش َ ک َ ] ( نف مرکب، اِ مرکب ) جایی که شکر خیزد و در آنجا شکر عمل آورند. ( ناظم الاطباء ). شکرستان. شکرزار. ( یادداشت مؤلف ). قریب به معنی شکرزار است. ( آنندراج ):
من و مصری که شکرخیز بود خاک آنجا
کوزه شهد شود حنظل افلاک آنجا.صائب تبریزی ( از آنندراج ).و رجوع به شکرزار و شکرستان شود.

۱. جایی که نیشکر می کارند و شکر بسیار می گیرند.
۲. جایی که شکر فراوان باشد.

💡 سیر صحرای شکرخیز قناعت کردم چون شکر، مور در او جوش حلاوت می زد

💡 من و مصری که شکرخیز بود خاک آنجا کوزه شهد شود حنظل افلاک آنجا

💡 گر لبت نیست شکرخیز بیا تا بچشم ورنه دندانت‌‌گهر باگهرش کن همسنگ

💡 از فتح باب ملک شکرخیز هند، شد شیرین دهان تیغ شهنشاه تاجدار