شپل

لغت نامه دهخدا

شپل. [ ش ِ ] ( اِ ) شپلت. شپیل. شفل. پایه و مرتبه. ( برهان ) ( انجمن آرا ). پایه و مرتبه و منزلت و جاه. ( از ناظم الاطباء ). || پاچه شتر را گویند از آنجا که به زمین نزدیک است. ( از برهان ) ( از ناظم الاطباء ). سپل. سول. سفل. || صدا و آوازبلند کردن. ( برهان ). صدا بلند کردن. ( انجمن آرا ).
شپل. [ ش ِ ] ( اِ صوت ) آواز شافوت را گویند و آن صدایی باشد که کبوتربازان در وقت کبوتر پرانیدن از دهان خارج کنند. ( از برهان ) ( از انجمن آرا ) ( ناظم الاطباء ).

فرهنگ عمید

۱. صدایی که با گذاشتن دو سرانگشت میان لب ها از دهان برمی آورند، سوت، سافوت.
۲. پایه، مرتبه و منزلت.

فرهنگ فارسی

( اسم ) ۱ - صدا و آواز بلند. ۲ - صدایی باشد که کبوتر بازان در وقت کبوتر پرانیدن از دهان بر آورند.

جمله سازی با شپل

جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب

💡 آناتولی شپل (اوکراینی: Анатолій Миколайович Шепель؛ زادهٔ ۱۲ دسامبر ۱۹۴۹) بازیکن فوتبال اهل اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی است.

💡 سرباز در میان میدان نبرد، با استفاده از یک شپل چوبی بزرگ، سعی داشت از موقعیت خود در برابر حملات سنگین دشمن دفاع کند.

💡 در داستان‌های قدیمی و افسانه‌ای، اغلب شخصیت‌های قدرتمند با حمل یک شپل سنگین و بزرگ در دست خود، هیبت و ابهت خاصی داشتند.

💡 او برای شکستن قفل قدیمی درِ انبار، از یک شپل بسیار محکم که در گوشه اتاق قرار داشت، استفاده کرد تا راه را باز کند.

کلمات مرتبط

پیشنهاد شما
پیشنهادهای کاربران