شاه ستارگان

شاه ستارگان. [ هَِ س ِ رَ / رِ ] ( ترکیب اضافی، اِ مرکب ) کنایه از آفتاب است: شاه ستارگان به افق مغرب خرامید. ( کلیله و دمنه ).

شاه ستای کنایه از آفتاب است

💡 خواهد شدن به ‌مِخْلْب‌ شاهین ز همتت شاه ستارگان به فلک بر شکار ملک

💡 تا بوستان بتابش شاه ستارگان بر شاخ آسمان گون آرد ستار بار

💡 آمد چنانکه کرد ستاره شمر شمار شاه ستارگان بحمل شهریار وار

💡 بر عرصه یی که رخ بنماید شکوه او شاه ستارگان ز عداد بیادقست