شاه ستارگان
لغت نامه دهخدا
شاه ستارگان. [ هَِ س ِ رَ / رِ ] ( ترکیب اضافی، اِ مرکب ) کنایه از آفتاب است: شاه ستارگان به افق مغرب خرامید. ( کلیله و دمنه ).
فرهنگ فارسی
شاه ستای کنایه از آفتاب است
جمله سازی با شاه ستارگان
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 خواهد شدن به مِخْلْب شاهین ز همتت شاه ستارگان به فلک بر شکار ملک
💡 تا بوستان بتابش شاه ستارگان بر شاخ آسمان گون آرد ستار بار
💡 آمد چنانکه کرد ستاره شمر شمار شاه ستارگان بحمل شهریار وار
💡 بر عرصه یی که رخ بنماید شکوه او شاه ستارگان ز عداد بیادقست
💡 وقتی در یک شب بسیار صاف و تاریک در کویر ایستاده بودیم، خورشید به عنوان شاه ستارگان، با شکوه تمام بر آسمان میدرخشید.
💡 ستارهای درخشان در میان صورت فلکی دیده میشد که اخترشناسان آن را به عنوان شاه ستارگان و منبع نور اصلی آن ناحیه معرفی کردند.
💡 شاعر در اشعار خود از خورشید به عنوان شاه ستارگان یاد کرده است تا عظمت و قدرت بیچون و چرای آن را به تصویر بکشد.