لغت نامه دهخدا
شاه بابک. [ ب َ ] ( اِ مرکب )برنوف. ( تذکره انطاکی ) ( تاج العروس ). آن گیاهی است که در مصر بسیار باشد طلای عصاره آن در محلول نیلنج بر مفاصل کودکان و نیز نوشیدن یک درهم از آن در شیر مادر نافع صرع است و بوییدن برگ آن دافع زکام و سدهای دماغ و نافع امغاص اطفال که از ریاح بارده باشد. قاطع سیلاب لعاب دهان. برم. قیصوم. شاهفانج. جمسفرم بری. شجره ابراهیم. شجره ٔمریم. و رجوع به شابانج و شابانک و شابابج و مفردات ابن ابیطار و تذکره داود ضریر انطاکی ص 213 شود.
