شانه کش

شانه کش. [ ن َ / ن ِ ک َ / ک ِ ] ( نف مرکب ) بمعنی شانه زن باشد. رجوع شود به شانه زن:
من و تو شانه کش زلف ناله های همیم
بیا بجایزه هم دهان هم بوسیم.طالب آملی ( از بهار عجم ).

بمعنی شانه زن باشد

💡 بشکند تا نرخ عنبر قدر مشک شانه کش بر زلف عنبر بار خود

💡 گه شانه کش طرهٔ لیلا باشی گه در سر مجنون همه سودا باشی

💡 به طرف دشت ز آرایش زمان تو شد ز پنجه شانه کش موی آهوان ضیغم

💡 آینه روی تو را آب زلال شانه کش موی تو را باد شمال

💡 تا برآورد سر از حلقه مستی صائب دل ما شانه کش زلف پریشانی بود