لغت نامه دهخدا
شاعرنوازی. [ ع ِ ن َ ] ( حامص مرکب ) عمل نواختن شاعر. مهربانی و ملاطفت نسبت به شاعر:
سنت شاعرنوازی پادشاه دین نهاد
ای همه شاهان عالم مر غلامش را غلام.سوزنی.جاودان ماند کریم از مدح شاعر زنده نام
زین بودشاعرنوازی عادت و رسم کرام.سوزنی.