شاخ نرگس

شاخ نرگس. [ خ ِ ن َ گ ِ ] ( ترکیب اضافی، اِ مرکب ) کنایه از محبوب نرگس چشم:
هر کجا آن شاخ نرگس بشکفد
گلرخانش دیده نر گسدان کنند.حافظ.

کنایه از محبوب نرگس چشم

💡 شد آشفته چون شاخ نرگس شکست چه کوری که افتد عصایش ز دست

💡 برندارد شاخ نرگس از حجاب حسن او با کمال شوخ‌چشمی آستین از چشم پاک

💡 با عیان صلح از بیان چون شاخ نرگس کرده ایم کاسه دریوزه ما دیده مخمور ماست

💡 سوسن آزاد و شاخ نرگس بیمار جفت نرگس خوشبوی و شاخ سوسن آزاد یار

💡 دستم پیاله‌گیرتر از شاخ نرگس است درد خمار را به ازین کس دوا نکرد

💡 فندق او بر شقایق‌کرده سنبل ساخ شاخ نرگس او بر سمن باریده مروارید تر