سبق خوان

سبق خوان. [ س َ ب َ خوا / خا ] ( نف مرکب ) که سبق خواند. متعلم. ( آنندراج ):
معلم کیست عشق و گنج خاموشی دبستانش
سبق نادانی ودانا دلم طفل سبق خوانش.جامی.رجوع به سَبَق شود.

کسی که نزد استاد درس می خواند، متعلم، شاگرد.

که سبق خوانند متعلم

💡 بس که گردی گاه کج گه راست پیش اوستاد درگه تعلیم چون طفل سبق خوان بینمت

💡 ای پرستار یکی گر تو توئی تا کجا باشی سبق خوان دوئی

💡 مکتب عشق تو هست مسکن صد بوعلی طفل سبق خوان در او محتشم استاد فن

💡 طفلی که از تجلی او زاد عقل پیر پیری که عقل طفل سبق خوان و او خبیر

💡 همه جان نثاریم بر گرد تو سبق خوان عشقیم و شاگرد تو