لغت نامه دهخدا
ساوند. [ وَ ] ( اِ ) قافیه و وزن شعر. ( ناظم الاطباء ). مصحف «پساوند». || در نسخه میرزا نام صفه ای باشد و در نسخه وفائی صفه باشد که سقف او را بیک ستون برافراشته باشند و در تحفه صفه بالا باشد یعنی رواق.
ساوند.[ وَ ] ( اِخ ) ده کوچکی است از دهستان کوهبنان بخش راور شهرستان کرمان. واقع در 38 هزارگزی شمال باختری راور و 4 هزارگزی شمال راه فرعی راور بکوهبنان و دارای 2 خانوار است. ( از فرهنگ جغرافیایی ایران ج 8 ).