زبانه کش

زبانه کش. [ زَ ن َ / ن ِ ک َ ] ( نف مرکب ) زبانه کشنده. شعله کش. ملتهب. مشتعل. زبانه زن. رجوع به زبانه زن شود.

💡 وحشی گر این خبر شنود وای بر شما از آتش زبانه کش او حذر کنید

💡 روشن بسان آتش حسنت می که شد شمعت زبانه کش پی پروانهٔ که بود

💡 داغی که روغنم بچکاند ز استخوان با آتش زبانه کش شمع روی کیست

💡 اثر زبانه کش ناله خموش اسیر چه گوشها که به فکر شنیدن افتاده است

💡 در دعوی اعجاز زبانیست بلیغ آبی که زبانه کش ز فوارهٔ اوست

💡 دست به تیغ چون زنی آتش شوق از دلم گر نشود زبانه کش تیغ بکش مرا بکش