رفیعالدرجات. [رَ عُدْ دَ رَ ] ( اِخ ) شمس الدین رفیعالشأن بن شاه عالم بهادر شاه، پادشاه مغول هند از سلسله بابر ( جلوس و وفات 1131 هَ. ق. ). ( از فرهنگ فارسی معین بخش اعلام ). دهمین از سلاطین بابری هند در ( 1131 هَ. ق. ) ( یادداشت مؤلف ). رجوع به قاموس الاعلام ترکی ج 3 شود.
شمس الدین بن رفیع الشان بن شاه عالم بهادر شاه پادشاه مغول هند از سلسله بابر ( جل. ف. ۱۱۳۱ ه. ق./ ۱۷۱۹ م. )
۱- دارای پایه های بلند: فخر سادات رفیع الدرجات حضرت میر محمد صادق. ( هاتف ) ۲- خدای تعالی.
[ویکی اهل البیت] این صفحه مدخلی از فرهنگ قرآن است
این اسم و صفت الهی به معنای بالا بردن قدر و منزلت و بلند گردانیدن است.
این اسم تنها یک بار در قرآن آمده است:
«رَفیعُ الدَّرَجتِ ذوالعَرشِ...». (سوره غافر(40)/15)
فرهنگ قرآن، جلد 15، صفحه 125.
💡 صاحب جاها تویی رفیع الدرجات باشد قلمت خضر و دوات آب حیات
