زاری زار

زاری زار. [ ی ِ ] ( ترکیب وصفی، اِ مرکب )
- به زاری زار؛ زار زار:
مرا ز چشم و سیه زلف یار یاد آمد
فرونشستم و بگریستم بزاری زار.فرخی.- || به خواری. به ذلّت. با مذلّت: بعد از آن [ فرعون ] فرمود تا آن مهتران را بزاری زار بکشتند.( مجمل التواریخ و القصص ).
و رجوع به زارزار شود.

خواری ذلت

💡 یارب چو به صد زاری زار آمده‌ایم گر عفو کنی امیدوار آمده‌ایم

💡 دریغ صید نزارم از آن به زاری زار مرا بکشت و برای شکار می‌گذرد

💡 وصال دوست به زاری زار می جستم هزار شکر که آن دولتم میسّر شد

💡 بی جان و دل و دیده شدم زاری زار ای جان و دل و دیده چنینم مگذار

💡 گهی نزاری زارم گهی به زاری زار به هر صفت که برون آوری همان توام

💡 عشقت چو مرا کشت به صد زاری زار آنگاه مرا چه سود از یاری یار