رشکین

رشکین. [ رَ ] ( ص نسبی ) منسوب به رشک یعنی صاحب رشک، و در سراج اللغات نوشته که این مرکب است از رشک و کلمه کین چون دو کاف به هم آمدند یکی را حذف کردند اغلب که کاف تازی حذف کرده باشند بخلاف چرکین که کاف دوم را که فارسی بود حذف کردند. ( غیاث اللغات ) ( آنندراج ). دارای رشک و حسد. رشکن. ( از ناظم الاطباء ). رشکناک. ( یادداشت مؤلف ). و رجوع به رَشکن و رَشکناک شود. || رقیب. ( ناظم الاطباء ). || باد سرخ. ( ناظم الاطباء ).
رشکین. [ رَ ] ( اِخ ) دهی از دهستان رودبار معلم کلایه شهرستان قزوین. سکنه 132 تن. آب آن از رودخانه خارارود. محصولات عمده غلات و فندق و زغال اخته و لبنیات و عسل. صنایع دستی گلیم و جاجیم بافی. ( از فرهنگ جغرافیایی ایران ج 1 ).

۱. باغیرت، غیور.
۲. دارای رشک و حسد، حسود.

باغیرت، غیور، حسود، دارای رشک وحسد
( صفت ) ۱ - حسود. ۲ - دارای غبطه. ۳ - باغیرت غیور.
ده از دهستان رودبار معلم کلایه شهرستان قزوین.

💡 بدین چهر ننگن و این ریش رشکین چسان شد ترا ملک دانش مسلم

💡 با چنین پنهانیی کین روح راست عقل بر وی این چنین رشکین چراست

💡 این روستا از شمال به کوه‌های لانه سر، رشکین خانی، گردنه لکاکش و دره پیام، از شمال غربی به کوه‌های سمند خیندر و گردنه سفید آب و از شرق به دره زایین محدود می‌شود. ارتفاع این روستا از سطح دریا ۱۵۵۰متر است.