راز جوی

رازجوی. ( نف مرکب ) تفتیش کننده اسرار. ( ناظم الاطباء ). جوینده راز. طلب کننده سر. جویای نهانی ها:
شنید این سخن مردم رازجوی
که ضحاک را زو چه آمد بر اوی.فردوسی.برهمن چنین داد پاسخ بدوی
که ای پاکدل مهتر رازجوی.فردوسی.از آن رازجویان پنهان پژوه
یکی را بخود خواند هاتف ز کوه.نظامی.

تفتیش کنند. اسرار. جویند. راز. طلب کنند. سر جویای نهانی ها.

💡 کوفئی را گفت مرد راز جوی مذهب تو چیست با من باز گوی

💡 سایلی گفت ای برنگ راز جوی این چه جای تست آخر بازگوی

💡 همین است مقصودش ای راز جوی که گر مرد راهی دلی باز جوی

💡 همچو تو در پرده ایشان راز جوی سرّ خود با این کسان دیگر مگوی

💡 چون تو میدانی که هستم راز جوی سر گنج خویش با من باز گوی

💡 سائلی گفت ای بزرگ راز جوی این چه جای تست آخر بازگوی