دار دنیا

دار دنیا. [ رِ دُن ْ ] ( ترکیب اضافی،اِ مرکب ) این جهان. گیتی. دنیا. رجوع به دار شود.
- از دار دنیا رفتن؛ کنایه از مردن است.

این جهان

💡 چون برفت از دار دنیا بایزید دید در خوابش مگر آن شب مرید

💡 هرکه او از دار دنیا پاک شد نور مطلق گشت اگرچه خاک شد

💡 آستانش هر که چون در بوسه جای خود نکرد حلقه وار از دار دنیا زود راه در گرفت

💡 تا کسی در دار دنیا هرچه کرد از خیر و شر در سرابستان عقبی بایدش کیفر کشید

💡 همچو تار سیم هر دم می خورم صد پیچ و تاب سیدا تا دار دنیا را تماشا کرده ام