خانه پرداز

لغت نامه دهخدا

خانه پرداز. [ ن َ / ن ِ پ َ ] ( نف مرکب ) آنکه از اسباب خانه توجه میکند. ( ناظم الاطباء ). || نوکر. خدمتکار. || مسرف.( ناظم الاطباء ). کنایه از کسی که هرچه داشته باشد همه را پاک بباد دهد، خواه از آن خود باشد خواه از آن دیگر. مقابل خانه نگهدار. ( از آنندراج ):
همه خوشه چینند و من دانه کار
همه خانه پرداز و من خانه دار.نظامی.مجردرو خانه پرداز باش
جوانمرد دنیابرانداز باش.سعدی ( بوستان ).

فرهنگ فارسی

آنکه از اسباب خانه توجه میکند.

جمله سازی با خانه پرداز

جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.

💡 بخار می خرد را خانه پرداز بخور عود و عنبر گشته غماز

💡 خنده هر چند کم بود، در وقت خانه پرداز محنت کهن است

💡 با تو پرداخته بودم دل حیران لیکن خانه پرداز من بیدل حیران بودی

💡 دیده روزنه ام می پرد امروز، مگر خانه پرداز من از خانه برون می آید؟

💡 غیرتی باید بمقصد ره نورد خانه پرداز جهان، چه زن چه مرد

💡 از من آداب مجویید که چون سیل بهار خانه پرداز بود جلوه مستانه عشق

شیمیل یعنی چه؟
شیمیل یعنی چه؟
روله یعنی چه؟
روله یعنی چه؟
فال امروز
فال امروز