دانش اندیش

دانش اندیش. [ ن ِ اَ ] ( نف مرکب ) که دانش اندیشد. که اندیشه در دانش بندد. که خاطر بعلم سپارد:
برآن شد دل دانش اندیش او
که آرند سقراط را پیش او.نظامی.

آن که به علم و دانش بیندیشد، کسی که براساس دانش بندد: بر آن شد دل دانش اندیش او / که آرند سقراط را پیش او (نظامی۶: ۱۰۶۷ ).

که دانش اندیشد

💡 در جهل مباش و دانش اندیش کز جهل نرفت کاری از پیش

💡 بر آن صنعتگران دانش اندیش برون دادند زینسان قصهٔ خویش

💡 دگر گفتا که هستی دانش اندیش برون کن این محال از خاطر خویش

💡 دور است به پیش دانش اندیش از کارد تراش دسته خویش

💡 عجب نبود به عقل دانش اندیش اگر نازد صدف بر گوهر خویش

💡 مدعا زین سه چار بیتک سهل داند آنکس که دانش اندیش است