دام و دانه

دام و دانه. [ م ُ ن َ / ن ِ ] ( ترکیب عطفی ) ( از: دام + دانه ). دام و چینه. آلت گرفتار کردن حیوان و چینه که فریفتن و بدام افتادن او را نهند.

دام و چینه

💡 ز دام و دانه اگر نگذری محالست این که روزگار ترا فرصت قیام دهد

💡 مهیای تپیدن شو که آن صیاد سنگین دل ندارد هیچ کاری غیر دام و دانه آرایی

💡 صد هزاران دام و دانه است ای خدا ما چو مرغان حریص و بینوا

💡 مرغی که زیرک است درین طرفه صیدگاه بیند به یک نظر گره دام و دانه را

💡 صد هزاران دام و دانه است ای خدا ما چو مرغان ضعیف بی نوا

💡 بپریده از زمانه ز هوای دام و دانه که در این قمارخانه چو گواه بی‌نبردم